Ang babae ay nabuhay para MAHALIN hindi para LOKOHIN at BALEWALAIN.

Kameng mga babae:

• hangga’t kaya namen, mag titiis kame para sa inyo.
• di namen kayo iiwan, at bibitawan kapag nakikita naming may tsantsa o may pag asa pang magbago.
• nagiging martir kame, lalo na kapag sobrang mahal namen.
• takot kameng maiwanan at masaktan, kaya minsan, nagiging over TH at paranoid namen, sa ayaw man namen at sa gusto, we can’t help it, talagang hindi nawawala yun samen.
• madalas kapag sobrang nasasaktan kame, iniiyak at kinikimkim nalang namen.
• pero once na mapagod kame sa paulit ulit na ginagawa niyo, at puro nalang iyak at wala ng saya, malamang, marunong ren kameng bumitaw kahit gaano kahirap.

Di kame nag eexist para lang gaguhin at balewalain, pag nag mahal ang babae, madalas, wala ng natitira ni katiting para sa sarili niya, kahit man sabihin niyang meron, kapag iniwan na siya, dun niya malalamang lahat pala natangay sa kanya.

Kapag sobra na kameng nasasaktan, at palage nalang kameng iiyak dahil sa pambabalewala niyo, malamang, may tendency na mapagod at mag sawa kame. Di naman kame bato, kahit martir at nag tatanga tangahan kame minsan, pag sobrang sakit na, alam naman namen kung kelan kame titigil. Di naman namen pinangarap ang isang love story na palage nalang kameng, masasaktan, iiyak, babalewalain, pag mumukhaing tanga at lalong lalo na, gagaguhin at ipag papalit lang sa iba.